دولت مالزی در واکنش به اعلام رسمی افزایش شیوع ابتلا به ویروس ایدز در بین زنان این کشور طرح اجباری بودن انجام آزمایش تشخیص بیماری ایدز را از سال آینده اعلام کرد.
داتوک تون رجیب رزاق معاون نخست وزیر مالزی این طرح را بخشی از دوره های قبل از ازدواج دانست که باعث خواهد شد روند رو به افزایش این بیماری در بین زنان این کشور را تا حدودی زیادی کنترل نماید.
اگرچه این آزمایش ها هم اکنون در شش استان جوهور ، کلانتان ، نگری سمبیلان ، صباح ، ساراواک و سلانگور اجباری است اما از شروع سال جدید در تمامی استان های مالزی به صورت الزام آور اجرا خواهد شد.
جوهور در جنوبی ترین نقطه مالزی اولین استانی بوده است که آزمایش ایدز پیش از ازدواج را از سال 2001 به صورت اجباری درآورده است.
بر اساس این طرح زوج هایی که نتیجه آزمایش آنها مثبت باشد اجازه خواهند داشت که در صورت تمایل ازدواج نمایند اما دوره های مشاوره تخصصی به منظور شناخت و جلوگیری از انتقال بیماری برای آنها تدارک دیده خواهد شد.
در حال حاضر و بر اساس اعلام سازمان بهداشت جهانی تعداد 3452 نفر آلوده به ویروس ایدز در سراسر مالزی شناسایی شده اند که این رقم در مقایسه با تعداد مبتلایان در سال 2003 کاهش 50 درصدی را نشان میدهد.
نجیب رزاق در ادامه مصاحبه خود با خبرنگاران افزود که علیرغم موفقیت طرح راهبردی ملی مالزی برای مقابله با ایدز در بین معتادین به مواد مخدر متاسفانه این آمار در بین افرادی که دارای روابط جنسی غیر ایمن هستند در حال افزایش است.
براساس آمارهاي جهاني، از هر 10 نفر آلوده به ويروس ايدز در جهان، 9 نفر از ناقل بودن خود بي‌اطلاع‌ اند.
گاه براي تشخيص قطعي ايدز، انجام سه نوبت آزمايش جداگانه لازم است، زيرا اين آزمون موارد مثبت و منفي كاذب زيادي دارد. از زماني كه ويروس وارد بدن فرد مي‌شود تا هنگامي كه نتيجه آزمون مثبت شود فاصله وجود دارد. ممكن است اين فاصله شش هفته تا شش ماه باشد. در موارد نادر، اين زمان تا حدود شانزده ماه است. به اين مرحله، مرحله پنجره مي ‌گويند. در مرحله پنجره، فرد آلوده و آلوده ‌كننده است، ولي نتيجه آزمايش او به‌ طور كاذب منفي مي‌ شود. بنابراين داشتن يك تست منفي به معناي آلوده نبودن به ويروس HIV نيست. اين روند ممكن است يك سال طول بكشد. در اين صورت خانواده‌ها بايد تا زمان مشخص شدن نتيجه قطعي در انتظار بمانند.

در حال‌ حاضر در ایران انجام آزمون‌هاي تشخيصي براي تالاسمي و بيماري‌هاي آميزشي و نيز اعتياد به مواد مخدر براي ازدواج ضروري است و زوج‌هاي جوان بايد براي ازدواج قانوني نتيجه اين آزمايش‌ها را به دفتر ثبت ازدواج ارائه دهند. اما انجام آزمايش تشخيص ايدز براي ازدواج اجباري نيست و زوجين مي ‌توانند داوطلبانه با تقبل هزينه‌ها اين آزمون را انجام دهند.
گروهي از مخالفان اجباری شدن آزمایش ایدز هزينه سنگين اين قبيل آزمون‌ها را علت مخالفت خود ذكر مي‌ كنند و گروهي ديگر بار رواني تحميل ‌شده بر زوج‌ها را. اما شايد با رايگان كردن آزمايش ايدز قبل از ازدواج و محرمانه نگه‌ داشتن نتايج بتوان از بار رواني اين اقدام كاست.
اگر فرد بالغي دو علامت اصلي بيماري ايدز را همراه با يكي از نشانه‌هاي فرعي داشته باشد، به شرطي كه براي نقص سيستم ايمني بدنش علت مشخصي مانند سوء‌تغذية شديد و ساير علل شناخته‌شده وجود نداشته باشد، مبتلا به ايدز است.
علائم اصلي اين بيماري شامل كاهش وزن بيشتر از ده درصد و اسهال مزمن بيش از يك ماه است. نشانه‌هاي فرعي آن سرفة پايدار به ‌مدت بيش از يك ماه و عفونت پوستي همراه با خارش و تبخال‌هاي زونايي است.
سه تا شش هفته پس از ورود ويروس به بدن علائم سرماخوردگي معمولي به صورت تب، گلودرد، بزرگي غدد لنفاوي، درد مفاصل و عضلات، سردرد، ضعف و بي‌حالي، بي‌اشتهايي، كاهش وزن، تهوع و استفراغ، اسهال و گاه ضايعات جلدي بروز مي‌كند. اين دورة بدون درمان پس از گذشت يك تا سه هفته خودبه‌خود بهبود پيدا مي‌كند. خطرناك‌ترين مرحلة بيماري دورة بدون علامت HIV است. ويروس هشت تا ده سال بدون ايجاد هيچ علامت باليني مشخصي در بدن شخص باقي مي‌ماند. شخص به‌ظاهر سالم در اين دوره بيماري را به سايرين منتقل مي‌كند. بسياري از افراد آلوده به ويروس HIV، بدون اطلاع از آلودگي خود در دورة بدون علامت، تعداد زيادي از افراد در معرض خطر را آلوده مي‌كنند. در اين مرحله، تشخيص تنها از طريق بررسي‌هاي آزمايشگاهي انجام مي‌شود.
در مرحلة آخر، بيماري ايدز با عوارضي مانند اسهال بيش از يك ماه، تب طولاني، كاهش وزن بيشتر از ده درصد، تعريق شبانه، خستگي و بي‌حالي، بزرگي غدد لنفاوي و عوارض عصبي چهرة اصلي خود را نشان مي‌دهد. در مرحلة نهايي، اين ويروس مرگبار به تماشاي قرباني خود مي‌نشيند و فردي كه دچار ضعف سيستم ايمني شده با يك عفونت ساده مي‌ميرد.
عوامل متعددي باعث تسريع بروز مرحلة فعال بيماري ايدز مي‌شود؛ ازجمله، برخي عفونت‌هاي ميكروبي و ويروسي، تغذية بد، استفاده از مواد مخدر و الكل، و استرس زياد.
راه‌هاي انتقال ويروس HIV در چهار گروه اصلي جاي مي‌گيرند:
1. تماس جنسي مشكوك ـ همة افراد، مرد و زن، پير و جوان، ثروتمند و فقير، بر اثر تماس جنسي با فرد آلوده به ويروس HIV ممكن است آلوده شوند. اين روش انتقال ويروس 80 درصد از موارد آلودگي در سراسر دنيا را به‌ خود اختصاص داده است. نكتة مهم آنكه ابتلا به ساير عفونت‌هاي دستگاه تناسلي، به‌ويژه زخم‌هايي در اين نواحي، خطر انتقال ويروس HIV در هر بار تماس جنسي را با ضريبي معادل ده تا صد برابر افزايش مي‌دهد.
2. مادر آلوده ـ مادران آلوده به ويروس HIV در صورت باردار شدن ممكن است، طي بارداري، هنگام زايمان يا بعد از زايمان، به‌ويژه از طريق شير دادن، ويروس را به كودك خود منتقل كنند. مادراني كه بعد از زايمان به ويروس ايدز آلوده مي‌شوند نيز، با احتمال 30 ‌درصد، از طريق شيردهي عفونت را به كودك خود انتقال مي‌دهند. در حدود 8 درصد از موارد انتقال ويروس HIV در سراسر جهان از طريق مادر آلوده به كودك است.
به زنان آلوده به HIV توصيه مي‌شود كه باردار نشوند و در صورت بارداري به آن خاتمه دهند. مصرف داروهاي ضد ويروس به ميزان زيادي از ابتلاي جنين پيشگيري مي‌كند و زن HIV مثبت باردار بايد به روش سزارين زايمان كند و از تغذية نوزاد با شير خود خودداري كند.
3. خون و فرآورده‌هاي خوني آلوده ـ در حدود چهار درصد از حاملان ويروس در جهان، به علت دريافت خون يا فرآورده‌هاي خوني آلوده به اين ويروس، به ايدز مبتلا شده‌اند. البته هم‌اكنون، با كنترل دقيق نمونه‌هاي خون، انتقال از اين روش به ميزان قابل توجهي كاهش يافته است.
4. استفادة مشترك از لوازم تيز و برنده ـ وسايلي كه در سطح بدن خراش يا سوراخ ايجاد مي‌كنند، از قبيل ابزار حجامت و خالكوبي و ختنه و طب سوزني و تيغ سلماني، مسواك، وسايل سوراخ كردن گوش، تجهيزات دندانپزشكي، سرنگ و سرسوزن، ماشين اصلاح و اپي‌ليدي، اگر بدون ضد عفوني كامل مشتركاً استفاده شوند، ممكن است ويروس HIV را منتقل كنند. طبق آمارهاي جهاني، 12 درصد از موارد انتقال ويروس HIV از اين طريق است. هر وسيله‌اي كه به خون فرد آلوده آغشته شود، در صورت تماس با زخم و مايعات بدن فرد ديگر، ممكن است آلوده‌كننده باشد.
اما در اغلب روابط سالم اجتماعي احتمال انتقال ويروس HIV وجود ندارد يا نزديك به صفر است.
خوردن غذاي آغشته به خون آلوده به ويروس HIV، نيش حشرات بخصوص نيش پشه، تماس‌هاي معمولي مانند دست دادن و در آغوش گرفتن و بوسيدن، سرفه و عطسه، استفاده از رختخواب مشترك، استفاده از ظروف غذاخوري مشترك، استفاده از تلفن عمومي، استخر و توالت عمومي، دست زدن به دستگيرة وسايل نقلية عمومي مانند اتوبوس يا تاكسي بيماري ايدز را منتقل نمي‌كند.
بهترين راه ضد عفوني كردن وسايل پزشكي استفاده از اتوكلاو است. الكل 70 درجه نيز براي ضد عفوني كردن به‌كار مي‌رود. اشيا بايد به مدت 15 دقيقه در الكل باقي بمانند. اما براي وسايل جراحي اين روش ضد عفوني كافي نيست و حتماً بايد اتوكلاو استفاده شود.
ويروس HIV نسبت به حرارت بسيار حساس است و در برابر نور خورشيد غيرفعال مي‌شود.