هرچند باور آن آسان نیست اما یکی از معروفترین بانکدار های آسیا که در کارنامه خود تاسیس بانک مالزیایی AmBank یا Arab-Malaysia Bank را در کنار دهها فعالیت بین المللی دیگر از جمله تاسیس بانک سرمایه گذاری خاورمیانه در جزیره لابوآن و مالکیت برند معروف پلیکان را فهرست کرده است فردی نیست جز حسین نژادی Hussain Najadi یا آنچنان که عربها می گویند حسین احمد نژادی.

ایرانی بودن حسین نژادی نه در ویکی پدیا و نه در سایت رسمی یک موسسه مالی که متعلق به او می باشد ذکر نشده است اما برای او هیچ ملیت دیگری نیز تعریف نشده است.

در همه منابع موجود حسین نژادی را Hussain Najadi متولد بحرین معرفی کرده اند. در زندگی نامه او در سایت گروه سرمایه گذاری AIAK ٬- نژادی را نخستین تاجر عرب دانسته که ارتباط نزدیک بانکی با مالزی ایجاد کرد و با تاسیس ام بانک در ۱۹۷۵ تنها با دومیلیون دلار سرمایه گذاری خیلی زود این بانک را به بزرگترین بانک مالزی با ۱۶ میلیارد دلار تبدیل کرد- البته این سایت ظاهرا از سال ۲۰۰۹ تاکنون روزآمد نشده است و از طرفی ام بانک بزرگترین بانک مالزی نیست که بنابر اطلاعات موجود در ویکی پدیا ام بانک پنجمین بانک مالزی معرفی شده است.

عدم ذکر ملیت رسمی برای این بانکدار معروف در زندگی نامه رسمی حسین نژادی  Hussain Najadi تا حدی قابل درک است او احتمالا چند ملیت دارد اما چند دلیل هم برای ایرانی بودنش وجود دارد.

در حالت عادی ملیت فردی مانند نژادی که فعالیت های گسترده بین المللی دارد موضوع مهمی در مقایسه با تلاش ها و دست آوردهایش محسوب نمی شود اما آنچه ملیت نژادی را موضوعی قابل توجه کرده است وقوع تحولات مهم تاریخی همزمان با اوج گیری فعالیت های اقتصادی اوست.

بحرین بخشی از ایران است که در سال ۱۳۴۹ یا 1970 پس از دسیسه چینی های گسترده بریتانیا و هراس شاه ایران از رویارویی با انگلیسی ها اعلام استقلال کرد. باید به یاد داشت که شاه کمتر از دو دهه پیش از تجزیه بحرین٬ با کودتایی که سناریوی آن را انگلیسی ها نوشته بودند قدرت مطلقه را بدست آورد.

اما تجزیه بحرین در شرایطی رخ داد که  اکثریت مردم این جزیره که شیعه هستند تحت سیطره خلیفه وهابی دست نشانده انگلیس قرارگرفتند٬ امروزه نیز اگر یک ایرانی بتواند از پس سختی های دریافت ویزای بحرین برآید و به این جزیره سفر کند شرایط آکنده از خفقان و عشق ساکنین بحرین به سرزمین مادری را مشاهده می کند.

بخش بزرگی از جزیره پایگاه ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا است. حضور گسترده نظامیان آمریکایی فضایی غریب و امنیتی ایجاد کرده است.

شهر عقب مانده و نامنظم است ولی مردم با علاقه سعی می کنند فارسی حرف بزنند و خاطرات سفر های خود به شهر های مختلف ایران را با دلتنگی بازگو می کنند.

حسین نژادی در کنار جان میجر - وزیر خارجه پیشین انگلیس 

این توضیح از اوضاع بحرین شاید مهمترین انگیزه حسین نژادی برای پنهان نگاه داشتن ملیتش باشد. اما دلایل دقیق تری نیز تئوری ایرانی بودن او را تقویت می کند.

آنچنان که به انگلیسی می نویسند Najadi  و با حروف عربی نجادی یک فامیل عربی نیست در جستجوی عربی گوگل برای کلماتی چون - حسین نجادی - نجادی البحرین - به هیچ سرنخی که نشان دهد این اسم در بحرین یا کشورهای عربی به عنوان نام فامیلی استفاده می شود نرسیدیم تا آنجا که تمام نتایج بدست آمده به زبان عربی  برای کلمه نجادی٬ اخبار مرتبط با محمود احمدی نژاد است. این در شرایطی است که معمولا اسامی عرب ها با توجه به نظام قبیله ای می بایست دارای تعدد باشد از طرفی برنامه ریزی مهاجرت یا تجارت عرب ها نیز قبیله ای یا خانوادگی است اما در مورد حسین نژادی بجز پسرش٬ هیچ نام مشابه ایی پیدا نمی شود.

هرچند تاریخ یا سال تولد حسین نژادی نیز در منابع موجود مسکوت مانده است اما حتی اگر بپذیریم که حسین نژادی واقعا متولد بحرین است از زمان تولد حسین تا تجزیه بحرین دست کم ۲۰ سال اختلاف وجود دارد٬ اما این مورد نیز به ادعای یک فرد مطلع درست نیست و ایشان حسین نژادی را متولد یکی از بنادر شمال خلیج فارس ( ایران ) می دانست.

نژادی در گفتگوی مفصل خود با تلوزیون الجزیره نیز چندان به ملیت و هویت خود نمی پردازد ( ویدیوی زیر)

Hussain Najadi ( Iranian Origin ) the founder of Ambank Malaysia in an interview with Aljazira

حسین نژادی موسس ایرانی ام بانک مالزی در گفتگو با تلوزیون الجزیره/

http://www.iranmalaysia.my

اما نکته جالب توجه این است که نژادی که عربی با الجزیره صحبت می کند در چند مورد از حرف گ استفاده می کند از جمله در تلفظ کلمه انگلستان که آن را نیز به صورت معرب تلفظ نمی کند.

و اما تصاویر زیر پاسکال Pascal Najadi  پسر حسین نژادی را نشان می دهند. راستی چطور ممکن است یک عرب حتی نام مستعار نام فرزند خود را پاسکال بگذارد که همیشه خود و قوم و خویشش او را باسکال خطاب کنند٬ هرچند به دلیل استفاده از این نام در منابع رسمی بعید است پاسکال نام مستعار پسر حسین نژادی باشد. 

پاسکال نژادی در کنار فعالیت های متنوع اقتصادی تهیه کننده فیلمی مستند با عنوان آخرین روزهای سوئیس ایر در مورد ورشکستگی این شرکت هواپیمایی است.

پاسکال که در زمینه ایرودینامیک و هوافضا نیز فعال بوده است یکی از بخش های تجارت حسین نژادی شرکتی است که تولید کننده پوششی خاص برای بدنه قایق و کشتی است که خاصیت ضد رسوب و پوسیدگی دارد که پاسکال در این شرکت فعال زیادی داشته است هرچند به نظر می رسد این شرکت اخیرا واگذار شده است. پاسکال همچنین مدتی مدیر شعبه شرکت هواپیماسازی بمبارد در ویتنام بوده است و تصویر ایستاده ی فوق پاسکال را در مراسمی خیریه برای جمع آوری کمک مالی به کودکان نیازمند که توسط کلوب قایق سواری مالزی در کوالالامپور برگزار شده است را نشان می دهد.

امید است انتشار این گزارش و باز شدن موضوع کمک کند که بخش هایی مسکوت از تاریخ معاصر ایران بیشتر مورد توجه قرارگیرد و چنانچه خوانندگان محترم اطلاعات یا مستنداتی پیرامون این گزارش دارند صمیمانه خواهش مندیم آن را برای ما ارسال کنند.

حسین نژادی در ویکی پدیا از اینجا

پایان پیام./